Ontmoetingen

Mpho Tutu van Furth vertelde het verhaal afgelopen zaterdag op de Landelijke Inspiratie en Expertise Dag van INLIA. Een kleine negentig mensen uit het hele land bezochten de dag in de Amersfoortse Emmaüskerk. En luisterden geboeid naar de boodschap van de dochter van Desmond Tutu. “Ik vertel dit niet om op te scheppen over mijn familie”, lichtte ze toe, “Ik vertel het om te illustreren wat zou kunnen zijn. Hoe kunnen we een vloedgolf aan vluchtelingen opvangen? Met een klein beetje delen en verwelkomen, schieten we al een heel eind op.”
Ze verhaalde hoe de gasten op hun beurt alle proviand die ze mee hadden genomen uit Lesotho deelden en het bezoek een feest werd. “Zo ervoeren wij wat jullie netwerk belichaamt: een lokale gemeenschap die met een onverwachte instroom van mensen werkt om een welkome haven te creëren en in vreugde te delen.”
Gastvrijheid, ontmoeten, delen en wederkerigheid, waren sleutel-elementen in de speech van dominee Mpho Tutu van Furth. INLIA bedankte haar met een werk van de Armeense kunstenaar Alex, een voormalige gast van de ‘bed, bad, brood’-opvang die nu met hulp van INLIA een leven in Armenië op aan het bouwen is. Het werk is een pentekening van haar vader Desmond Tutu, een van de eerste ondertekenaars van het Charter van Groningen.
“He even got the nose right!”, riep Mpho verrast uit, tot hilariteit. Ze ging met portret en toehoorders op de foto, om die aan haar vader toe te kunnen sturen. Zijn verjaardag was aanstaande. Het publiek zette spontaan ‘happy birthday’ in.
Na de key note speech was er uitwisseling aan tien dialoogtafels over de polarisatie in ons land. Polarisatie over vluchtelingen, over andere culturen, over discriminatie. Bezoekers wisselen ervaringen uit en droegen ideeën aan om de kloof tussen mensen te overbruggen. Ontmoeten bleek ook hier een belangrijk centraal thema. Breng contact op gang tussen mensen, dat is de sleutel tot verbinding.
De Congolese Paul Hagayi luisterde de dag op met door hemzelf gecomponeerde gospelsongs of psalmen in zijn moedertaal. Hij heeft nog geen verblijfsstatus in Nederland. Zijn geloof biedt hem troost en hoop, daarom schrijft en zingt hij zijn liedjes.
Geloof, troost en hoop waren ook ingrediënten voor de boodschap van de laatste spreker: Hayarpi Tamrazyan. Zij werd rondom de jaarwisseling een van dé gezichten van het kinderpardon, toen ze maandenlang in kerkasiel zat met haar familie. In die tijd schreef ze veel gedichten, die later zijn uitgegeven. De dichtbundel raakte binnen no time uitverkocht. Ze droeg deze dag twee nieuwe gedichten voor.
Daarvóór waren er nog kennissessies, met onder meer specialisten van INLIA op juridisch gebied en het terrein van maatschappelijke opvang. Tevens was er gelegenheid het bestuur van INLIA te spreken. En tussendoor was er natuurlijk lunch - ook daar was het thema ontmoetingen. Tussen bekenden en onbekenden, die zo geen onbekenden meer waren.
Foto's: Peter Wassing
Lees ook:
20-09-19 Een stilleven à la Helmantel (over kunstenaar Alex)
18-02-19 Tussen hoop en vrees, tussen gedichten en lineaire algebra (over Hayarpi)