• Religieus_symbool-thumb
    INLIA - partner van kerken
  • Geesje_werkman_in_rood-thumb
    "Ik ben van de kerk en daarom help ik vluchtelingen" (Geesje Werkman, Kerk in Actie)
  • Huub_oosterhuis_blauw-thumb
    "Beschaving is dat wij andere mensen, van waar ook ter wereld, welkom heten en proberen te ontmoeten zoals zij zijn" (Huub Oosterhuis)
  • Plaisier_scriba_pkn_dr_arjan-thumb
    "Waarborgen van menselijke waardigheid is internationaal recht, geen daad van barmhartigheid" (dr Arjan Plaisier, oud-scriba PKN)
  • Leo_mesman_ptr_hoofddorp-thumb
    "Als je ergens je geloof in de praktijk kunt brengen, dan is het wel in je omgang met mensen die dat het meest nodig hebben" (pastor Leo Mesman)
  • Wallage_jacques_pasfoto-thumb
    "De kerk is het enige instituut dat nooit 'niet thuis' mag geven; het echte gezag is moreel gezag" (Jacques Wallage)
  • Peter_verhoeff-thumb
    "Dit is geen gekkenwerk, dit is kerkenwerk" (vml PKN-synodepreses ds Peter Verhoeff)
  • Tutu-thumb
    "I am willing to sign the Charter of Groningen" (telegram van Aartsbisschop Desmond Tutu, 15 februari 1988)
  • Diaconie-thumb
    Diaconaat - daar helpen waar geen andere helper is
  • Bed_bad_brood_belgisch_logo-thumb
    "Vergeet de gastvrijheid niet; door haar hebben sommigen zonder het te weten engelen geherbergd" (Hebree├źn 13:2)
In memoriam: Roza Khachatryan, de vrouw van de knuffel (03-03-17) 



Licht_op_kruis_beeldbank_pkn_kia042790-thumb
Opnieuw moeten wij afscheid nemen van een bejaarde gast

Vandaag begraven we Roza Khachatryan, 89 jaar, uit Armenië. Zij was de oudste van onze groep van bijna dertig bejaarden in de bbb+ in Groningen. Ze is in korte tijd de tweede gast van wie we afscheid moeten nemen. In december begroeven we Anzhela Balayan, 81 jaar, eveneens Armeense. 

Roza en Anzhela kwamen onafhankelijk van elkaar in de bbb+ terecht, maar werden bij ons dikke vriendinnen. Roza was de eerste die arriveerde; vorig jaar maart. Type oude wijze vrouw. Ontzettend lief ook. Ze pakte je altijd met beide handen vast, gaf je een knuffel. Ik ben betrokken, maar heb als maatschappelijk werker natuurlijk geleerd professionele afstand te bewaren. Daar trok Roza zich weinig van aan; je ontkwam niet aan een knuffel.
 
Ze miste haar vriendin Anzhela vreselijk, de afgelopen 2 maanden. Maar ze had gelukkig kinderen en kleinkinderen bij zich. Roza kwam hier met haar zoon, schoondochter en twee (inmiddels volwassen) kleinkinderen. Hun asielaanvragen waren afgewezen en dus werden ze uit de rijksopvang gezet. 
 
Roza was 88, zat in een rolstoel en had onder meer hartproblemen. Uit rijksopvang, op straat gezet. Terwijl ze legaal hier was, want ze had een aanvraag ingediend om op medische gronden te mogen blijven en dat besluit mocht ze in Nederland afwachten. Legaal hier, oud en hulpbehoevend, toch op straat.
 
Wij namen hen op. Haar gezin verzorgde Roza. Schoonmaken, boodschappen doen, koken, wassen, mee naar de dokter of het ziekenhuis om te tolken; kinderen en kleinkinderen deden het met toewijding. Ze zijn dankbaar dat Roza een gezegende leeftijd mocht bereiken. “Maar het blijft mijn oma”, zei de kleindochter tegen me, “en die ga ik missen.”
 
Wij allemaal trouwens. Het tweede sterfgeval in korte tijd in de bbb+ hakt er in, bij de gasten en bij medewerkers & vrijwilligers. We gaan Roza zo dadelijk de laatste eer bewijzen. Dat heeft ze verdiend. Het is het laatste wat we voor haar kunnen doen, en het minste wat we voor haar kinderen en kleinkinderen kunnen doen. 
 
 
Roza Khachatryan
Jerevan, 5 februari 1928  -  Groningen, 26 februari 2017


We tellen nu 27 zestigplussers in onze opvang. Dertien van hen zijn boven de 65 jaar. Bejaarden die op straat worden gezet. Het gebeurt, in Nederland. Het verbaast me eigenlijk dat daar nauwelijks ophef over is. De discussie over ouderenzorg gaat vaak over hoe goed (of slecht) de zorg thuis of in verpleeghuizen is. 
 
Maar dat we in dit land bejaarden op straat zetten als hun asielaanvraag wordt afgewezen; het passeert stilzwijgend. Tot nu toe geen landelijke opwinding hierover, geen petities op sociale media, geen Kamervragen, geen actiecomité. 
 
Sterker nog: er zijn geluiden dat er geen ‘bed, bad, brood’-opvang moet zijn. Waar zouden deze ouderen dan heen moeten? De meesten hebben thuiszorg nodig; hulp met wassen en aankleden, en vaak ook medische verzorging. Op straat krijg je die niet. Dat kan toch niet? 
 
Willen we dat echt: hulpbehoevende ouderen op straat zetten? Hoe zien we dat, in dit land? Ik vraag het me af. Maar ik ga nu eerst afscheid nemen van Roza Khachatryan.
Bedankt voor de knuffels, Roza; rust zacht.


Meer informatie:
Dit is de elfde aflevering in de serie "Berichten uit de bed,bad,brood+ -opvang in Groningen : maatschappelijk werkster Izre Kuiper doet verslag". De andere artikelen vindt u hier.

Lees ook:
14-12-16  In memoriam: Anzhela Balayan
 
 
Deel

Plaats reactie

Naam
E-mail
Bericht
Lees de spelregels

Geplaatst door
Mattie Luiijf
op
08 maart 2017 00:11

Sterkte allemaal.

Geplaatst door
Paul van der Spek
op
05 maart 2017 00:34

Sterkte jullie allemaal. Ik zag de advertentie in Trouw en dacht ook gelijk aan mw Balayan. Die kende ik van haar rouwadvertentie. Ik dacht eerst: dat kan toch niet. Nog een oudere dame in de BBB opvang. Maar het was dus wel zo. Mijn gedachten gaan uit naar de andere bejaarde gasten. Doe ze de groeten en ik wens jullie met elkaar fijne momenten.